یک بابوده در غربت

گذر زمان همچو باد بر 1 در حال گذر است،با درگذشت پیران بابوده،سنت ها به فراموشی رو اورده و مهر ومحبت جایش را به غریبه های در محل داده است که از کنار تو گذر می کنند بدون سلام و آشنایت.

وچه حیف.

از آن محل قدیمی با مردمانی ساده زیست و زیبا فقط یک خاطره که به مانند یک رویا می باشد در یادها باقی است.

زمانی که محله قدیمی بابوده،خانه های کاه گلی خود را به بتن و سیمان و فولادسرد باخت،این مدرنه شدن بی هنگام،دوست داشتن ها را هم با خود برد.

حتی عشق ها را هم به فراموشی کشاند.

هنوز قلبی برای بازگو کردن،دوست داشتنت می تپد.

مدیریت وبلاگ:سام دلیری